home

                       Mijn laatste nummer

         "Het meisje aan de kassa" 

                      

 

Hallo, welkom op mijn site, 

Eerst even een stukje over mezelf .


Ik was een jaar of 8 toen ik mijn eerste platenspeler kreeg voor mijn verjaardag.

Al snel was ik stapelgek op de muziek van Rob de Nijs, vooral zuster Ursula had ik in korte tijd grijs gedraaid.

Op een dag werd bekent dat Rob de Nijs bij ons in Velp in de sporthal zou komen, mijn moeder had kaartjes gekocht en ik mocht er samen met mijn zus naar toe.

Een geweldige middag, op een bepaald moment vraagt Rob de Nijs of iemand met hem Zuster Ursula wil zingen,

ik stak fanatiek mijn vinger op en ik werd uitgekozen, apetrots was ik, ik ging met Rob de Nijs een liedje zingen.

Vanaf dat moment wist ik het zeker, ik wil zanger worden!


De wens is altijd gebleven maar het is er nooit van gekomen.

Als ik naar een concert ging of naar het mega piraten festijn in het gelre dome in Arnhem dan hoorde ik amper de muziek en droomde ik over een wereld die voor mij onmogelijk leek en nooit werkelijkheid leek te worden.

De onzekerheid, de faalangst, wat zouden andere denken, je volledig kwetsbaar opstellen,

ik weet niet wat me tegen hield, ik denk eigenlijk van alles een beetje.

Maar plotseling kwam er een ommedraai.

In 2016 woonde ik na de scheiding alleen, ik wilde altijd al eens een lied schrijven dus ik begon maar gewoon.

Ik wilde een lied schrijven waar ik bij betrokken was, het werd een kerstnummer (ik kan over het nummer zelf nog niks zeggen) en wat was ik trots, en ik wilde het in 2017 opnemen en er een clip bij maken. Maar helaas het kwam er niet van, voor mijn gevoel was ik weer ergens aan begonnen wat ik nooit af zou maken,

puur uit angst en onzekerheid.

Wat zouden andere er van denken, maar de droom bleef en ik droomde gewoon verder.

Tot het moment dat op 19 maart 2017 mijn oudste zus op 60 jarige leeftijd komt te overlijden.

Op dat moment drong tot mij door dat het allemaal plotseling voorbij kan zijn.

En ik sprak tot mezelf “Hans, als jij nog wil doen wat je altijd hebt willen doen, moet je het nu doen

Ik ging een paar nummers coveren maar wat was ik onzeker voor de reacties die zouden volgen.

Toch waren de reacties positief, maar ik geloofde ze niet, iederen zei gewoon dat ik een mooie stem had omdat ze me aardig vonden, deze denkwijze heb ik redelijk lang volgehouden, tot het moment dat ik tegen mezelf zei,

“Hans misschien moet je gewoon eens accepteren dat je WEL een mooie stem hebt”

Op dat moment kwam er even een emotioneel momentje door me heen.

Ik had inmiddels een nummer geschreven hoe ik de ziekte van mijn moeder ervoer en de moeite die ik had met haar ziekte. Ik besloot het op te nemen en een clip bij te maken.

Samen met mijn zangdocent ging ik aan de slag met als gevolg, in september 2018 is mijn eerste eigen nummer een feit en de videoclip ging online.

Het smaakte naar meer, veel meer, ik ging verder schrijven en plannen maken, met als resultaat dat in 2019 sowieso 1 nieuw nummer van mezelf uit gaat komen en als alles meezit het kerstnummer wat ik inmiddels 3jaar geleden schreef ook uit te brengen.


Op deze manier komt er ruim 40 jaar na het besef zanger te willen worden alsnog een droom uit,

een droom waarvan ik dacht dat het altijd een droom zou blijven, en wat heeft het mijn leven veranderd

en vooral emotioneel rijker gemaakt.

Inmiddels is alweer mijn 2e eigen nummer uit, ook dit keer heb ik de tekst weer zelf geschreven.

Het is echt een fantastisch nummer geworden met als titel, Het meisje aan de kassa. 

Een echt fantastisch nummer waar we met zoveel plezier aan gewerkt hebben met z'n allen echt geweldig.

En aangezien ik vrolijk verder ga met schrijven van alleen maar leuke nummers zal er in de toekomst nog wel het een en ander uitkomen, er liggen alweer plannen dus blijf kijken. 

Ik geniet alleen maar van het muziek maken en ik hoop dat veel mensen kunnen meegenieten van mijn muziek.




                                                                 



     Groetjes

      Hans


 

 

 

 


©2019 Hans Poulussen

Deze website maakt gebruik van cookies. Door deze site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies.

Accepteren